Mikołajczaka Blog Okrętowy

Moje ulubione Baijiu w tej knajpie - zrobione na mrówkach. Wybór jest spory, mają BaiJiu na byczych penisach, rogach jelenia, jakiś rybach, żeń-szeniu i innych robalach. Każde jest dobre na coś innego, to na mrówkach ma poprawiać potencję, na byczych penisach, ku mojemu zdziwieniu, wzrok.
Po wypiciu mrówkowego przydają się czasami wykałaczki, żeby wydłubać mrówki spomiędzy zębów.

Most Nanpu - mój ulubiony most w Szanghaju, głównie ze względu na nieszablonowe potraktowanie kwestii zjazdu z mostu po stronie Puxi. Istniejąca gęsta zabudowa nie pozostawiła miejsca na zaprojektowanie łagodnego wjazdu, wobec czego zbudowano, jedyny chyba w swoim rodzaju, ślimak. Wjazd na most z niektórych kierunków wymaga wykonania dwóch pełnych obrotów.
Pod tym mostem nie da się raczej mieszkać, jest za wysoki by dawać schronienie przed czymkolwiek.

Nanpu Bridge w Google Maps.

Gwałtowny rozwój chińskiego okrętownictwa i przemysłu konstrukcji stalowych otworzył nowe ścieżki kariery zawodowej chińskim kobietom, doprowadzając jednocześnie do równouprawnienia, o jakim się nawet nie śniło europejskim feministkom. Chinki mogą zostać obecnie na przykład spawarkami, bądź traserkami. Zwłaszcza ta druga profesja wydaje się być kusząca, bo wykonując zawód traserki nie trzeba rezygnować z elegancji w pracy. Można trasować w butach na wysokich obcasach.

Typowa dla przedmieść i mniejszych miast. Ta na zdjęciu zajmuje się naprawą ciężarówek, ale warsztaty naprawiające auta osobowe wyglądają z reguły podobnie. Wyposażona standardowo w solidnie zaimpregnowaną litrami przepracowanego oleju silnikowego glebę i mały warsztat na parterze, gdzie dokonywane są bardziej skomplikowane operacje. Większość czynności obsługowych wykonywana jest na zewnątrz. Ruchoma suwnica z dwoma wciągami łańcuchowymi pozwala wymontować co cięższe podzespoły. Roboty w tej branży nikomu nie brakuje, samochodów przybywa w straszliwym tempie.
Na piętrze mieszka rodzina mechanika.

Damen, holenderski holding stoczniowy, posiadający na świecie 32 stocznie (między innymi w Polsce), utworzył spółkę z wietnamskim państwowym holdingiem stoczniowym Vinashin. Nowo utworzona spółka, Damen Vinashin Shipyard (DVS) wybuduje stocznię w Haiphong. DVS ma się zająć budową, głównie na eksport, typowych dla Damena statków, czyli wszelkiego rodzaju holowników, łodzi roboczych, szybkich promów, statków do obsługi platform wierniczych, itp. Stocznia ma docelowo zatrudniać 400 pracowników.

STX Shipbuilding Co. Ltd, 6-ty największy producent statków na świecie, otrzymał od wietnamskiego rządu zgodę na budowę stoczni w strefie ekonomicznej Van Phong. Inwestycja ma mieć wartość 500 milionów dolarów, zająć powierzchnię 300 hektarów. Docelowe możliwość produkcyjne nowego zakładu sięgać mają 2,5 miliona DWT. To druga poważna inwestycja zagraniczna STX, szukającego możliwości ekspansji poza Koreą Południową. Pierwszą jest, będąca już w fazie rozruchu, stocznia w Dalien w północnych Chinach.

Hoegh Autoliner, jeden z większych armatorów samochodowców na świecie, podpisał z Vinashin kontrakt na budowę i dostawę 8 statków. Statki mają przewozić po 6900 aut każdy, łączna wartość kontraktu to 536 milionów USD. Pierwsza jednostka ma być przekazana armatorowi w grudniu 2009 roku.

Aker zbuduje stocznię w Vung Tau. Koncern zainwestuje około 16 milionów dolarów w budowę zakładu, który w 2009 roku ma dostarczać 3-4 statki dla przemysłu wydobywczego (offshore) rocznie. Stocznia ma głównie za zadanie wzmocnić obecność Akera na dynamicznie rozwijającym się azjatyckim rynku offshore.

Wzrost wartości produkcji państwowego holdingu stoczniowego Vinashin rządowe media określają jako dramatyczny. Szacuje się że wartość sprzedaży holdingu sięgnie 2 miliardów dolarów w 2007 roku, co stanowić będzie wzrost o blisko 30%.

 
Zdjęcie: Aker Yards

Mięso i ryby muszą dobrze skruszeć na powietrzu. Nawet jeśli kuchnia znajduje się w centrum 20 milionowej metropolii.

Podobno wszyscy już wrócili z przerwy świątecznej i podjęli pracę. Zasiedlili, opuszczone na 2 tygodnie, czteroosobowe pokoje obok hali produkcyjnej, ze wspólną łazienką i kiblem na parterze. Nie jestem w stanie zweryfikować czy wszyscy są, bo właściwie to ich nigdy nie rozróżniałem, zbyt są do siebie podobni w przybrudzonych kombinezonach i kaskach, których nigdy nie zdejmują. Wychodzą ze swoich pokojów w pełnym rynsztunku i tak samo do nich wracają. Ale są, szlifują, spawają, piaskują, malują, układają kable i rury, podłączają lampy i czujniki ppoż, jeżdżą suwnicami, dźwigami i sztaplarkami, hałasują.
Musieli wykazać dużo samozaparcia, żeby zostawić znowu rodziny na cały rok i wrócić tutaj. Domu prawdopodobnie nie odwiedzą przed następną przerwą noworoczną. W zeszłym roku sporo z nich doszło do wniosku, że mają tego dosyć i nigdy nie wrócili. W tym roku firma, nauczona doświadczeniem, nie dopuściła do takich sytuacji. Przed wyjazdem dostali tylko drobną zaliczkę, resztę należnych pieniędzy mieli dostać po powrocie.

W tle czworaki. Bliżej do pracy mieć nie można.  

jeśli jest we mnie ludzka dusza
tchnij ją w nową kukłę i baw się nią

Ostatnimi czasy jedyne godne odnotowania informacje z kraju, to te o odejściu kolejnych ludzi. A reszta? Ech ...

Ostatnie fajerwerki z okazji święta nowego roku odpalono w niedzielę. Skończył się tym samym, trwający prawie 2 tygodnie, okres silnego ostrzału nieba za pomocą środków pirotechnicznych. Fantazji mieszkańcom mojego osiedla w okresie świąt nie zbywało, potrafili strzelać do godziny 1. bądź 2. w nocy, po czym zaczynać od 6. rano od początku. Ale koniec tego dobrego, święta się zakończyły. Teraz będzie można strzelać jedynie z okazji ślubów, pogrzebów, otwarcia bądź zamknięcia sklepów i restauracji, wyprzedaży i promocji, otwarcia fabryk lub po prostu z nudów.
Właściwie prawie codziennie ktoś w promieniu kilometra od mojego miejsca zamieszkania znajduje jakiś powód, żeby urządzić kanonadę.

Według China Daily, w Pekinie po chińskim nowym roku służby porządkowe zebrały 2600 ton śmieci po sztucznych ogniach.

Wpisany w krajobraz chińskiej prowincji. Najlepszy pracownik firmy na dorobku. Kierowca wózka widłowego lub traktora, tokarz lub operator jakiejś maszyny. Przyjeżdża na rowerze do pracy w marynarce, pracuje w marynarce, je swój lunch w marynarce, wraca do domu na rowerze w marynarce.

Jest jak deja vu.