Mikołajczaka Blog Okrętowy

W dzisiejszych czasach chmury są także 'Made in China'.

Zdjęcie - autostrada G15 Shenai pomiędzy Szanghajem a Nantongiem.

Na tych co walczą z przeciwnościami losu nie zbiera się kurz.
Źródło nieznane

Przyuważone na lodówce w pewnej fabryce w Lidköping. Wiki wskazuje że autorem sentencji jest Magnus von Platen, szwedzki pisarz i literaturoznawca.

Krótka wizytacja w podziemnym parkingu bloku przy ulicy Weifangshi na Pudongu (Szanghaj) ujawniła:
- Rolls-Royce - 2 szt,
- Bentley Continental,
- Aston Martin DB9,
- Ferrari - 3 szt,
- Spyker,
- BMW M5 czarny mat,
- dużą ilość Porsche, Mercedesów i innych aut zupełnie niegodnych wzmianki,
- czujnych strażników.

Bieda kraju rozwijającego się biła w oczy z każdego kąta.

Trunek o niesłychanych zapewne własnościach leczniczych. Równie ciekawy jak niektóre chińskie alkohole, które zdarzyło mi się pić i opisywać kiedyś tutaj. Tym razem uniknąłem degustacji. Chińczycy zresztą nie są wcale gorsi, mają również swoje własne wężówki.

Mr Liu próbuje czasami puścić film na DVD podczas jazdy, aby zwiększyć komfort podróży i prowadzenia samochodu. Sam też lubi czasami popatrzeć. Ekran zamontował tak, że widać go zza kierownicy.
Ku jego rozczarowaniu zazwyczaj stanowczo domagam się wyłączenia filmu lub chociaż ściszenia do zera. Jego ulubione produkcje tworzą w samochodzie jazgot, który tylko Azjaci są w stanie znieść bez bólu głowy.
Wyjątek uczyniłem dla popisów pani potrafiącej palić papierosy nawet uszami. Cały popis trwa około 30 minut.

- Do you want to eat this? zapytał Yang wskazując palcem na zdjęcie jeża w menu.
Zrobiło mi się przykro. Jeż wygladał bardzo swojsko, jak gdyby sfotografowany u moich rodziców w ogrodzie.
- No thank you, I'd rather stay with the chicken.

... przepychany ładowarką z miejsca na miejsce, obsłużył już kilka dostaw. Póki działa ładowarka, póty jest nadzieja że dostawy będą wychodzić :)

Niemal doba jazdy pociągiem i 4 dni marszu z Abisko Touristation.
Jak wszędzie tutaj nie ma prądu, ogrzewania ani bieżącej wody. Nie ma nawet zasięgu telefonii komórkowej. Woda jest w strumieniu. Do gotowania jest gaz, do ogrzewania koza, do której trzeba narąbać i nanieść drewna. Można również skorzystać z sauny, o ile oczywiście narąbie się drewna i naniesie wody.

Więcej zdjęć z Kungsleden tutaj.

Mitsubishi Heavy Industries (MHI) przekazało armatorowi statek do przewozu ładunków ciężkich Yamatai, pierwszą jednostkę wyposażoną w Air Lubrication System. System, opracowany wspólnie przez armatora (NYK) i MHI, używa dmuchaw do wtłaczenia powietrza pod dziobową część kadłuba. Pęchęrzyki powietrza, przesuwając się ku rufie, mają istotnie zmniejszyć opory tarcia, co ma w rezultacie ma zaskutkować zmniejszeniem emisji CO2 o 10%.

Zdjęcie: Japan Ship Exporters' Association

Więcej informacji wraz z opisem działania systemu można znaleźć na stronie MHI: Air Bubbles Experiment.

... kilka dni przed Wielkanocą. Przez dwie noce byliśmy jedynymi gośćmi w terminalu na Turbaczu.

Zasięg ramion sprzątaczki ograniczony był do góra 170cm, co doskonale dawało się odczytać wprost ze ściany.

Oddźwierny w Wielkim Meczecie w Xi'an (Great Mosque of Xi'an) kasując bilet zapytał się po angielsku skąd jestem. Odpowiedziałem że z Polski. Jego następne pytanie zwaliło mnie z nóg. Dzień dobry, jak się nazywasz? - zapytał po polsku. Jak się potem okazało, Abdullah znał kilka podstawowych zwrotów w kilkudziesięciu językach.

Razem z biletem otrzymaliśmy kilkustronicową broszurę z dziękczynnym peanem na cześć KPCh, której to rozważna polityka umożliwia współistnienie i rozwój mniejszości muzułmańskiej w Chinach.

Kierowca mający przyjechać po mnie poprosił, żebym nic nie jadł rano w hotelu. Obiecał zabrać mnie na lokalne śniadanie po drodze do zakładu.
Dostałem dużą miskę tłustego baraniego rosołu i placek pita w typowej taniej jadłodajni. Całość kosztowała 10¥.
Pitę jedzono na dwa sposoby. Jedni drobili ją na drobne części i wrzucali do zupy, inni wypełniali ją wyłowionymi z zupy kawałkami mięsa i warzyw i jedli oddzielnie. Ten drugi sposób był dosyć ryzykowny, bo z tak wypełnionego placka rosół lał się niemiłosiernie, brudząc wszystko wokół. Wolałem nie ryzykować i wrobiłem swoją do zupy. Łyżek nie podano, więc rosół trzeba było pić bezpośrednio z miski.

To był właściwie posiłek wystarczający na cały dzień, nie byłem już tego dnia głodny.